Nâziât Suresi

وَٱلنَّٰزِعَٰتِ غَرۡقࣰ ا ﴿1﴾

vennâzi`âti garḳâ.

1. Yemin olsun, batmak üzere yükselenlere;

وَٱلنَّٰشِطَٰتِ نَشۡطࣰ ا ﴿2﴾

vennâşiṭâti neşṭâ.

2. Sâkin ve düzenli hareket edenlere;

وَٱلسَّٰبِحَٰتِ سَبۡحࣰ ا ﴿3﴾

vessâbiḥâti sebḥâ.

3. Yüzdükçe yüzenlere;

فَٱلسَّٰبِقَٰتِ سَبۡقࣰ ا ﴿4﴾

fessâbiḳâti sebḳâ.

4. Yarıştıkça yarışanlara;

فَٱلۡمُدَبِّرَٰتِ أَمۡرࣰ ا ﴿5﴾

felmüdebbirâti emrâ.

5. Emri, uygun yol ve yöntemle yerine getirenlere!

يَوۡمَ تَرۡجُفُ ٱلرَّاجِفَةُ ﴿6﴾

yevme tercüfü-rrâcifeh.

6. O gün sarsılan şiddetle sarsılır;

تَتۡبَعُهَا ٱلرَّادِفَةُ ﴿7﴾

tetbe`uhe-rrâdifeh.

7. Onu ikinci sarsıntı izler!

قُلُوبࣱ يَوۡمَئِذࣲ وَاجِفَةٌ ﴿8﴾

ḳulûbüy yevmeiẕiv vâcifeh.

8. İşte o gün korkudan yürekler ağza gelir.

أَبۡصَٰرُهَا خَٰشِعَةࣱ‏ ﴿9﴾

ebṣâruhâ ḫâşi`ah.

9. (İnsanların) gözlerine korku çöker.

يَقُولُونَ أَءِنَّا لَمَرۡدُودُونَ فِي ٱلۡحَافِرَةِ ﴿10﴾

yeḳûlûne einnâ lemerdûdûne fi-lḥâfirah.

10–11. (İnkârcılar), “Biz ilk halimize mi döndürüleceğiz? Biz çürümüş kemikler olmuş iken mi?” diyorlar.

أَءِذَا كُنَّا عِظَٰمࣰ ا نَّخِرَةࣰ‏ ﴿11﴾

eiẕâ künnâ `iżâmen neḫirah.

قَالُواْ تِلۡكَ إِذࣰ ا كَرَّةٌ خَاسِرَةࣱ‏ ﴿12﴾

ḳâlû tilke iẕen kerratün ḫâsirah.

12. Ve ekliyorlar: “O zaman bu, (bizim için) ziyanlı bir dönüş olur!”

فَإِنَّمَا هِيَ زَجۡرَةࣱ وَٰحِدَةࣱ‏ ﴿13﴾

feinnemâ hiye zecratüv vâḥideh.

13. Oysa bu dönüş sadece bir seslenmeye bakar.

فَإِذَا هُم بِٱلسَّاهِرَةِ ﴿14﴾

feiẕâ hüm bissâhirah.

14. Bir de bakarsın kendilerini mahşerde bulmuşlar!

هَلۡ أَتَىٰكَ حَدِيثُ مُوسَىٰٓ ﴿15﴾

hel etâke ḥadîŝü mûsâ.

15. Sana Mûsâ’nın haberi geldi mi?

إِذۡ نَادَىٰهُ رَبُّهُۥ بِٱلۡوَادِ ٱلۡمُقَدَّسِ طُوًى ﴿16﴾

iẕ nâdâhü rabbühû bilvâdi-lmüḳaddesi ṭuvâ.

16. Rabbi ona kutsal vadi Tuvâ’da şöyle seslenmişti:

ٱذۡهَبۡ إِلَىٰ فِرۡعَوۡنَ إِنَّهُۥ طَغَىٰ ﴿17﴾

iẕheb ilâ fir`avne innehû ṭagâ.

17. “Firavun’a git! O hakikaten azdı.”

فَقُلۡ هَل لَّكَ إِلَىٰٓ أَن تَزَكَّىٰ ﴿18﴾

feḳul hel leke ilâ en tezekkâ.

18–19. Ona de ki: “Arınmayı ve seni rabbinin yoluna iletmemi ister misin? Böylece O’na saygılı davranırsın.”

وَأَهۡدِيَكَ إِلَىٰ رَبِّكَ فَتَخۡشَىٰ ﴿19﴾

veehdiyeke ilâ rabbike fetaḫşâ.

فَأَرَىٰهُ ٱلۡأٓيَةَ ٱلۡكُبۡرَىٰ ﴿20﴾

feerâhü-l'âyete-lkübrâ.

20. Ve Mûsâ ona en büyük mûcizeyi gösterdi.

فَكَذَّبَ وَعَصَىٰ ﴿21﴾

fekeẕẕebe ve`aṣâ.

21. O ise hemen yalanladı ve karşı çıktı.

ثُمَّ أَدۡبَرَ يَسۡعَىٰ ﴿22﴾

ŝümme edbera yes`â.

22. Sonra dönüp gitti.

فَحَشَرَ فَنَادَىٰ ﴿23﴾

feḥaşera fenâdâ.

23. Derhal adamlarını toplayıp seslendi:

فَقَالَ أَنَا۠ رَبُّكُمُ ٱلۡأَعۡلَىٰ ﴿24﴾

feḳâle ene rabbükümü-l'a`lâ.

24. “Ben sizin en yüce rabbinizim!” dedi.

فَأَخَذَهُ ٱللَّهُ نَكَالَ ٱلۡأٓخِرَةِ وَٱلۡأُولَىٰٓ ﴿25﴾

feeḫaẕehü-llâhü nekâle-l'âḫirati vel'ûlâ.

25. Allah da ona ibretlik dünya ve âhiret cezası verdi.

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَعِبۡرَةࣰ لِّمَن يَخۡشَىٰٓ ﴿26﴾

inne fî ẕâlike le`ibratel limey yaḫşâ.

26. Elbette bunda Allah’a itaatsizlikten korkanların alacağı büyük bir ders vardır!

ءَأَنتُمۡ أَشَدُّ خَلۡقًا أَمِ ٱلسَّمَآءُۚ بَنَىٰهَا ﴿27﴾

eentüm eşeddü ḫalḳan emi-ssemâü. benâhâ.

27. (Ey inkârcılar!) Sizi yaratmak mı daha zor yoksa göğü yaratmak mı? Onu Allah bina etti.

رَفَعَ سَمۡكَهَا فَسَوَّىٰهَا ﴿28﴾

rafe`a semkehâ fesevvâhâ.

28. Onu yükseltip kusursuz biçimde düzenledi.

وَأَغۡطَشَ لَيۡلَهَا وَأَخۡرَجَ ضُحَىٰهَا ﴿29﴾

veagṭaşe leylehâ veaḫrace ḍuḥâhâ.

29. Gecesini kararttı, gündüzünü aydınlattı.

وَٱلۡأَرۡضَ بَعۡدَ ذَٰلِكَ دَحَىٰهَآ ﴿30﴾

vel'arḍa ba`de ẕâlike deḥâhâ.

30. Bundan sonra da yeryüzünü yayıp döşedi.

أَخۡرَجَ مِنۡهَا مَآءَهَا وَمَرۡعَىٰهَا ﴿31﴾

aḫrace minhâ mâehâ vemer`âhâ.

31. Oradan su ve bitkiler çıkardı.

وَٱلۡجِبَالَ أَرۡسَىٰهَا ﴿32﴾

velcibâle ersâhâ.

32. Dağları sağlam bir şekilde yerleştirdi.

مَتَٰعࣰ ا لَّكُمۡ وَلِأَنۡعَٰمِكُمۡ ﴿33﴾

metâ`al leküm velien`âmiküm.

33. Hepsi sizin ve hayvanlarınızın yararlanması için.

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلطَّآمَّةُ ٱلۡكُبۡرَىٰ ﴿34﴾

feiẕâ câeti-ṭṭâmmetü-lkübrâ.

34. O büyük felâket (kıyamet) geldiğinde;

يَوۡمَ يَتَذَكَّرُ ٱلۡإِنسَٰنُ مَا سَعَىٰ ﴿35﴾

yevme yeteẕekkeru-l'insânü mâ se`â.

35. O gün insan yapıp ettiklerini iyice hatırlayacak;

وَبُرِّزَتِ ٱلۡجَحِيمُ لِمَن يَرَىٰ ﴿36﴾

vebürrizeti-lceḥîmü limey yerâ.

36. Ve görecek olanlara cehennem açık bir şekilde gösterilecektir.

فَأَمَّا مَن طَغَىٰ ﴿37﴾

feemmâ men ṭagâ.

37–38. Azgınlık yapan ve dünya hayatını âhirete tercih eden kişi;

وَءَاثَرَ ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَا ﴿38﴾

veâŝera-lḥayâte-ddünyâ.

فَإِنَّ ٱلۡجَحِيمَ هِيَ ٱلۡمَأۡوَىٰ ﴿39﴾

feinne-lceḥîme hiye-lme'vâ.

39. Cehennem işte onun için tek barınaktır.

وَأَمَّا مَنۡ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ وَنَهَى ٱلنَّفۡسَ عَنِ ٱلۡهَوَىٰ ﴿40﴾

veemmâ men ḫâfe meḳâme rabbihî venehe-nnefse `ani-lhevâ.

40–41. Rabbinin huzurunda (hesap vermekten) korkan ve nefsine kötü arzuları yasaklayana gelince, onun barınağı da şüphe yok ki cennetin ta kendisidir.

فَإِنَّ ٱلۡجَنَّةَ هِيَ ٱلۡمَأۡوَىٰ ﴿41﴾

feinne-lcennete hiye-lme'vâ.

يَسۡـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلسَّاعَةِ أَيَّانَ مُرۡسَىٰهَا ﴿42﴾

yes'elûneke `ani-ssâ`ati eyyâne mürsâhâ.

42. “Ne zaman gelip çatacak?” diye sana kıyameti sorarlar.

فِيمَ أَنتَ مِن ذِكۡرَىٰهَآ ﴿43﴾

fîme ente min ẕikrâhâ.

43. Sen onun hakkında ne söyleyebilirsin ki!

إِلَىٰ رَبِّكَ مُنتَهَىٰهَآ ﴿44﴾

ilâ rabbike müntehâhâ.

44. Onun hakkındaki nihaî bilgi rabbine aittir.

إِنَّمَآ أَنتَ مُنذِرُ مَن يَخۡشَىٰهَا ﴿45﴾

innemâ ente münẕiru mey yaḫşâhâ.

45. Sen ancak ondan korkanları uyarırsın.

كَأَنَّهُمۡ يَوۡمَ يَرَوۡنَهَا لَمۡ يَلۡبَثُوٓاْ إِلَّا عَشِيَّةً أَوۡ ضُحَىٰهَا ﴿46﴾

keennehüm yevme yeravnehâ lem yelbeŝû illâ `aşiyyeten ev ḍuḥâhâ.

46. Kıyamet gününü gördüklerinde (dünyada) sadece bir akşam vakti veya onun kuşluğu kadar kaldıklarını sanırlar.