Tûr Suresi

وَٱلطُّورِ ﴿1﴾

veṭṭûr.

1–8. Tûr’a, açık sahifeler üzerine yazılı kitaba, beyt-i ma‘mûra, yükseltilmiş tavana, kaynayan denize andolsun ki, rabbinin azabı mutlaka gerçekleşecektir; ona engel olabilecek yoktur!

وَكِتَٰبࣲ مَّسۡطُورࣲ‏ ﴿2﴾

vekitâbim mesṭûr.

فِي رَقࣲّ مَّنشُورࣲ‏ ﴿3﴾

fî raḳḳim menşûr.

وَٱلۡبَيۡتِ ٱلۡمَعۡمُورِ ﴿4﴾

velbeyti-lma`mûr.

وَٱلسَّقۡفِ ٱلۡمَرۡفُوعِ ﴿5﴾

vessaḳfi-lmerfû`.

وَٱلۡبَحۡرِ ٱلۡمَسۡجُورِ ﴿6﴾

velbaḥri-lmescûr.

إِنَّ عَذَابَ رَبِّكَ لَوَٰقِعࣱ‏ ﴿7﴾

inne `aẕâbe rabbike levâḳi`.

مَّا لَهُۥ مِن دَافِعࣲ‏ ﴿8﴾

mâ lehû min dâfi`.

يَوۡمَ تَمُورُ ٱلسَّمَآءُ مَوۡرࣰ ا ﴿9﴾

yevme temûru-ssemâü mevrâ.

9–10. O gün gök öyle bir sallanıp çalkalanır, dağlar yerinden kopup öyle bir yürür ki!

وَتَسِيرُ ٱلۡجِبَالُ سَيۡرࣰ ا ﴿10﴾

vetesîru-lcibâlü seyrâ.

فَوَيۡلࣱ يَوۡمَئِذࣲ لِّلۡمُكَذِّبِينَ ﴿11﴾

feveylüy yevmeiẕil lilmükeẕẕibîn.

11. İşte o gün vay haline (dini) yalan sayanların!

ٱلَّذِينَ هُمۡ فِي خَوۡضࣲ يَلۡعَبُونَ ﴿12﴾

elleẕîne hüm fî ḫavḍiy yel`abûn.

12. Onlar daldıkları bataklıkta oyalanıp duruyorlar.

يَوۡمَ يُدَعُّونَ إِلَىٰ نَارِ جَهَنَّمَ دَعًّا ﴿13﴾

yevme yüde``ûne ilâ nâri cehenneme da``â.

13. O gün cehennem ateşine itile kakıla götürülecekler.

هَٰذِهِ ٱلنَّارُ ٱلَّتِي كُنتُم بِهَا تُكَذِّبُونَ ﴿14﴾

hâẕihi-nnâru-lletî küntüm bihâ tükeẕẕibûn.

14. (Onlara şöyle denecek:) “Yalan sayıp durduğunuz ateş işte bu!

أَفَسِحۡرٌ هَٰذَآ أَمۡ أَنتُمۡ لَا تُبۡصِرُونَ ﴿15﴾

efesiḥrun hâẕâ em entüm lâ tübṣirûn.

15. Peki bu bir sihir mi? Yoksa görmüyor musunuz?

ٱصۡلَوۡهَا فَٱصۡبِرُوٓاْ أَوۡ لَا تَصۡبِرُواْ سَوَآءٌ عَلَيۡكُمۡۖ إِنَّمَا تُجۡزَوۡنَ مَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ ﴿16﴾

iṣlevhâ faṣbirû ev lâ taṣbirû. sevâün `aleyküm. innemâ tüczevne mâ küntüm ta`melûn.

16. Girin oraya! Artık sabretmişsiniz etmemişsiniz, sizin için farketmez. Çünkü sadece yaptıklarınızın karşılığını görmektesiniz.”

إِنَّ ٱلۡمُتَّقِينَ فِي جَنَّٰتࣲ وَنَعِيمࣲ‏ ﴿17﴾

inne-lmütteḳîne fî cennâtiv vene`îm.

17–18. Allah’a saygısızlıktan sakınanlar ise, rablerinin kendilerine verdiğiyle mutluluk bularak cennetlerde ve nimetler içinde olacaklardır. Rableri onları cehennem azabından da korumuş olacaktır.

فَٰكِهِينَ بِمَآ ءَاتَىٰهُمۡ رَبُّهُمۡ وَوَقَىٰهُمۡ رَبُّهُمۡ عَذَابَ ٱلۡجَحِيمِ ﴿18﴾

fâkihîne bimâ âtâhüm rabbühüm. veveḳâhüm rabbühüm `aẕâbe-lceḥîm.

كُلُواْ وَٱشۡرَبُواْ هَنِيٓـَٔۢا بِمَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ ﴿19﴾

külû veşrabû henîem bimâ küntüm ta`melûn.

19–20. (Onlara denecek ki:) “Yaptıklarınızın karşılığı olarak, sıra sıra dizilmiş koltuklara yaslanarak âfiyetle yiyin için.” Ayrıca onları güzel gözlü eşlerle evlendireceğiz.

مُتَّكِـِٔينَ عَلَىٰ سُرُرࣲ مَّصۡفُوفَةࣲۖ وَزَوَّجۡنَٰهُم بِحُورٍ عِينࣲ‏ ﴿20﴾

müttekiîne `alâ sürurim maṣfûfeh. vezevvecnâhüm biḥûrin `în.

وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَٱتَّبَعَتۡهُمۡ ذُرِّيَّتُهُم بِإِيمَٰنٍ أَلۡحَقۡنَا بِهِمۡ ذُرِّيَّتَهُمۡ وَمَآ أَلَتۡنَٰهُم مِّنۡ عَمَلِهِم مِّن شَيۡءࣲۚ كُلُّ ٱمۡرِيِٕۭ بِمَا كَسَبَ رَهِينࣱ‏ ﴿21﴾

velleẕîne âmenû vettebe`athüm ẕürriyyetühüm biîmânin elḥaḳnâ bihim ẕürriyyetehüm vemâ eletnâhüm min `amelihim min şey'. küllü-mriim bimâ kesebe rahîn.

21. İman eden, soylarından gelenlerin de aynı iman ile kendilerini izledikleri kimselerin yanlarına bu zürriyetlerini katacağız; bununla birlikte kendi amellerinden de bir şey eksiltmeyeceğiz. Herkes kendi yapıp ettiğinin hesabından kendisi sorumlu olacaktır.

وَأَمۡدَدۡنَٰهُم بِفَٰكِهَةࣲ وَلَحۡمࣲ مِّمَّا يَشۡتَهُونَ ﴿22﴾

veemdednâhüm bifâkihetiv velaḥmim mimmâ yeştehûn.

22. Onlara canlarının istediği meyve ve etten bol bol veririz.

يَتَنَٰزَعُونَ فِيهَا كَأۡسࣰ ا لَّا لَغۡوࣱ فِيهَا وَلَا تَأۡثِيمࣱ‏ ﴿23﴾

yetenâza`ûne fîhâ ke'sel lâ lagvun fîhâ velâ te'ŝîm.

23. Orada karşılıklı kadeh alıp verirler, ama o içecek ne saçmalamaya yol açar ne de günah işlemeye.

۞وَيَطُوفُ عَلَيۡهِمۡ غِلۡمَانࣱ لَّهُمۡ كَأَنَّهُمۡ لُؤۡلُؤࣱ مَّكۡنُونࣱ‏ ﴿24﴾

veyeṭûfü `aleyhim gilmânül lehüm keennehüm lü'lüüm meknûn.

24. Sedeflerinde saklı incilere benzeyen genç hizmetçileri etraflarında dönüp dururlar.

وَأَقۡبَلَ بَعۡضُهُمۡ عَلَىٰ بَعۡضࣲ يَتَسَآءَلُونَ ﴿25﴾

veaḳbele ba`ḍuhüm `alâ ba`ḍiy yetesâelûn.

25. (Cennettekiler) birbirlerine dönüp sorarlar:

قَالُوٓاْ إِنَّا كُنَّا قَبۡلُ فِيٓ أَهۡلِنَا مُشۡفِقِينَ ﴿26﴾

ḳâlû innâ künnâ ḳablü fî ehlinâ müşfiḳîn.

26. “Doğrusu biz” derler, “Daha önce yakınlarımız arasındayken için için bir korku taşımaktaydık (değil mi?)

فَمَنَّ ٱللَّهُ عَلَيۡنَا وَوَقَىٰنَا عَذَابَ ٱلسَّمُومِ ﴿27﴾

femenne-llâhü `aleynâ veveḳânâ `aẕâbe-ssemûm.

27. Şimdi ise Allah bize lütfuyla muamele etti de bizi kavurucu azaptan korudu.

إِنَّا كُنَّا مِن قَبۡلُ نَدۡعُوهُۖ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلۡبَرُّ ٱلرَّحِيمُ ﴿28﴾

innâ künnâ min ḳablü ned`ûh. innehû hüve-lberru-rraḥîm.

28. Elbette biz bundan önce yalnız O’na yalvarıyorduk. Şüphesiz ihsanı bol ve çok merhametli olan da yalnız O’dur.”

فَذَكِّرۡ فَمَآ أَنتَ بِنِعۡمَتِ رَبِّكَ بِكَاهِنࣲ وَلَا مَجۡنُونٍ ﴿29﴾

feẕekkir femâ ente bini`meti rabbike bikâhiniv velâ mecnûn.

29. Sen öğüt vermeye devam et; rabbinin lütfu sayesinde sen asla ne bir kâhinsin ne de bir mecnun.

أَمۡ يَقُولُونَ شَاعِرࣱ نَّتَرَبَّصُ بِهِۦ رَيۡبَ ٱلۡمَنُونِ ﴿30﴾

em yeḳûlûne şâ`irun neterabbeṣu bihî raybe-lmenûn.

30. Demek onlar, “O bir şairdir; zamanın sillesini yiyeceği günü bekliyoruz” diyorlar öyle mi?

قُلۡ تَرَبَّصُواْ فَإِنِّي مَعَكُم مِّنَ ٱلۡمُتَرَبِّصِينَ ﴿31﴾

ḳul terabbeṣû feinnî me`aküm mine-lmüterabbiṣîn.

31. De ki: “Bekleyin bakalım, ben de sizinle birlikte beklemekteyim!”

أَمۡ تَأۡمُرُهُمۡ أَحۡلَٰمُهُم بِهَٰذَآۚ أَمۡ هُمۡ قَوۡمࣱ طَاغُونَ ﴿32﴾

em te'müruhüm aḥlâmühüm bihâẕâ em hüm ḳavmün ṭâgûn.

32. Bunu onlara akılları mı emrediyor yoksa onlar azmış bir topluluk mu?

أَمۡ يَقُولُونَ تَقَوَّلَهُۥۚ بَل لَّا يُؤۡمِنُونَ ﴿33﴾

em yeḳûlûne teḳavveleh. bel lâ yü'minûn.

33. “Onu kendisi uydurmuştur” diyorlar öyle mi? Hayır hayır; inanmıyorlar.

فَلۡيَأۡتُواْ بِحَدِيثࣲ مِّثۡلِهِۦٓ إِن كَانُواْ صَٰدِقِينَ ﴿34﴾

felye'tû biḥadîŝim miŝlihî in kânû ṣâdiḳîn.

34. Eğer doğru sözlü iseler onun benzeri bir söz getirsinler.

أَمۡ خُلِقُواْ مِنۡ غَيۡرِ شَيۡءٍ أَمۡ هُمُ ٱلۡخَٰلِقُونَ ﴿35﴾

em ḫuliḳû min gayri şey'in em hümü-lḫâliḳûn.

35. Acaba onlar bir yaratıcı bulunmadan mı yaratıldılar, yoksa yaratıcı kendileri midir?

أَمۡ خَلَقُواْ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَۚ بَل لَّا يُوقِنُونَ ﴿36﴾

em ḫaleḳu-ssemâvâti vel'arḍ. bel lâ yûḳinûn.

36. Yoksa gökleri ve yeri onlar mı yaratmışlar? Hayır hayır! Onlar bir türlü idrak edip inanmıyorlar.

أَمۡ عِندَهُمۡ خَزَآئِنُ رَبِّكَ أَمۡ هُمُ ٱلۡمُصَۜيۡطِرُونَ ﴿37﴾

em `indehüm ḫazâinü rabbike em hümü-lmüṣayṭirûn.

37. Yoksa rabbinin hazineleri onların yanında mıdır? Yoksa her şeye egemen olan onlar mı?

أَمۡ لَهُمۡ سُلَّمࣱ يَسۡتَمِعُونَ فِيهِۖ فَلۡيَأۡتِ مُسۡتَمِعُهُم بِسُلۡطَٰنࣲ مُّبِينٍ ﴿38﴾

em lehüm süllemüy yestemi`ûne fîh. felye'ti müstemi`uhüm bisülṭânim mübîn.

38. Yoksa onların, üstüne çıkıp gizli şeyleri dinleyecekleri bir merdivenleri mi var? Eğer öyleyse, içlerinden dinleyen biri açık bir kanıt getirsin.

أَمۡ لَهُ ٱلۡبَنَٰتُ وَلَكُمُ ٱلۡبَنُونَ ﴿39﴾

em lehü-lbenâtü velekümü-lbenûn.

39. Kızlar O’na, erkek çocuklar da size öyle mi?

أَمۡ تَسۡـَٔلُهُمۡ أَجۡرࣰ ا فَهُم مِّن مَّغۡرَمࣲ مُّثۡقَلُونَ ﴿40﴾

em tes'elühüm ecran fehüm mim magramim müŝḳalûn.

40. (Resulüm!) Yoksa sen onlardan bir ücret istiyorsun da, onlar bunun ağırlığı altında mı eziliyorlar?

أَمۡ عِندَهُمُ ٱلۡغَيۡبُ فَهُمۡ يَكۡتُبُونَ ﴿41﴾

em `indehümü-lgaybü fehüm yektübûn.

41. Ya da gayb bilgisi kendilerinin yanında da onlar (buradan alıp) mı yazıyorlar?

أَمۡ يُرِيدُونَ كَيۡدࣰ اۖ فَٱلَّذِينَ كَفَرُواْ هُمُ ٱلۡمَكِيدُونَ ﴿42﴾

em yürîdûne keydâ. felleẕîne keferû hümü-lmekîdûn.

42. Yoksa bir tuzak mı kurmak istiyorlar? Ama asıl tuzağa düşecek olanlar inkârcıların kendileridir!

أَمۡ لَهُمۡ إِلَٰهٌ غَيۡرُ ٱللَّهِۚ سُبۡحَٰنَ ٱللَّهِ عَمَّا يُشۡرِكُونَ ﴿43﴾

em lehüm ilâhün gayru-llâh. sübḥâne-llâhi `ammâ yüşrikûn.

43. Yoksa onların Allah’tan başka bir tanrıları mı var? Allah onların yakıştırdıkları ortaklardan tamamıyla münezzehtir.

وَإِن يَرَوۡاْ كِسۡفࣰ ا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ سَاقِطࣰ ا يَقُولُواْ سَحَابࣱ مَّرۡكُومࣱ‏ ﴿44﴾

veiy yerav kisfem mine-ssemâi sâḳiṭay yeḳûlû seḥâbüm merkûm.

44. Gökten bir kütlenin düşmekte olduğunu görseler, yine de “Bunlar üst üste yığılmış bulutlar” derler.

فَذَرۡهُمۡ حَتَّىٰ يُلَٰقُواْ يَوۡمَهُمُ ٱلَّذِي فِيهِ يُصۡعَقُونَ ﴿45﴾

feẕerhüm ḥattâ yülâḳû yevmehümü-lleẕî fîhi yuṣ`aḳûn.

45. Artık dehşete kapılacakları gün ile yüzyüze gelinceye kadar onları kendi halleriyle baş başa bırak.

يَوۡمَ لَا يُغۡنِي عَنۡهُمۡ كَيۡدُهُمۡ شَيۡـࣰٔ ا وَلَا هُمۡ يُنصَرُونَ ﴿46﴾

yevme lâ yugnî `anhüm keydühüm şey'ev velâ hüm yünṣarûn.

46. Kurdukları planlar o gün kendilerine hiçbir yarar sağlamayacak ve kendilerine yardım eden de olmayacak!

وَإِنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُواْ عَذَابࣰ ا دُونَ ذَٰلِكَ وَلَٰكِنَّ أَكۡثَرَهُمۡ لَا يَعۡلَمُونَ ﴿47﴾

veinne lilleẕîne żalemû `aẕâben dûne ẕâlike velâkinne ekŝerahüm lâ ya`lemûn.

47. Şüphesiz o zulmedenlere bundan başka (dünyada başlarına gelecek) bir azap daha var; fakat çoğu bunu bilmez.

وَٱصۡبِرۡ لِحُكۡمِ رَبِّكَ فَإِنَّكَ بِأَعۡيُنِنَاۖ وَسَبِّحۡ بِحَمۡدِ رَبِّكَ حِينَ تَقُومُ ﴿48﴾

vaṣbir liḥukmi rabbike feinneke bia`yüninâ vesebbiḥ biḥamdi rabbike ḥîne teḳûm.

48. Sen rabbinin hükmünü sabırla bekle, kuşkusuz sen bizim gözetim ve korumamız altındasın. Her kalktığında rabbini hamd ile tesbih et.

وَمِنَ ٱلَّيۡلِ فَسَبِّحۡهُ وَإِدۡبَٰرَ ٱلنُّجُومِ ﴿49﴾

vemine-lleyli fesebbiḥhü veidbâra-nnücûm.

49. Gecenin bir kısmında ve yıldızlar çekildiğinde de O’nu tesbih et.