Vâkıa Suresi

إِذَا وَقَعَتِ ٱلۡوَاقِعَةُ ﴿1﴾

iẕâ veḳa`ati-lvâḳi`ah.

1. Büyük olay gerçekleştiği zaman;

لَيۡسَ لِوَقۡعَتِهَا كَاذِبَةٌ ﴿2﴾

leyse livaḳ`atihâ kâẕibeh.

2. Artık onun vukuunu yalan sayacak kimse kalmayacaktır.

خَافِضَةࣱ رَّافِعَةٌ ﴿3﴾

ḫâfiḍatür râfi`ah.

3. O, alçaltır, yükseltir.

إِذَا رُجَّتِ ٱلۡأَرۡضُ رَجࣰّ ا ﴿4﴾

iẕâ rucceti-l'arḍu raccâ.

4. Yer şiddetle sarsıldığı zaman;

وَبُسَّتِ ٱلۡجِبَالُ بَسࣰّ ا ﴿5﴾

vebüsseti-lcibâlü bessâ.

5–6. Dağlar parçalanıp toz duman haline geldiği;

فَكَانَتۡ هَبَآءࣰ مُّنۢبَثࣰّ ا ﴿6﴾

fekânet hebâem mümbeŝŝâ.

وَكُنتُمۡ أَزۡوَٰجࣰ ا ثَلَٰثَةࣰ‏ ﴿7﴾

veküntüm ezvâcen ŝelâŝeh.

7. Sizler de üç gruba ayrıldığınız zaman:

فَأَصۡحَٰبُ ٱلۡمَيۡمَنَةِ مَآ أَصۡحَٰبُ ٱلۡمَيۡمَنَةِ ﴿8﴾

feaṣḥâbü-lmeymeneti mâ aṣḥâbü-lmeymeneh.

8. Biri, amel defteri sağından verilenlerdir; ne mutlu o sağından verilenlere!

وَأَصۡحَٰبُ ٱلۡمَشۡـَٔمَةِ مَآ أَصۡحَٰبُ ٱلۡمَشۡـَٔمَةِ ﴿9﴾

veaṣḥâbü-lmeş'emeti mâ aṣḥâbü-lmeş'emeh.

9. Diğeri amel defteri solundan verilenlerdir; ne bedbaht o solundan verilenler!

وَٱلسَّٰبِقُونَ ٱلسَّٰبِقُونَ ﴿10﴾

vessâbiḳûne-ssâbiḳûn.

10. Önde olanlar; (erdem, amel ve ödülde) önde olanlar;

أُوْلَٰٓئِكَ ٱلۡمُقَرَّبُونَ ﴿11﴾

ülâike-lmüḳarrabûn.

11–12. İşte onlar nimetlerle dolu cennetlerde Allah’a en yakın olanlardır.

فِي جَنَّٰتِ ٱلنَّعِيمِ ﴿12﴾

fî cennâti-nne`îm.

ثُلَّةࣱ مِّنَ ٱلۡأَوَّلِينَ ﴿13﴾

ŝülletüm mine-l'evvelîn.

13. Çoğu önce gelip geçmişlerden;

وَقَلِيلࣱ مِّنَ ٱلۡأٓخِرِينَ ﴿14﴾

veḳalîlüm mine-l'âḫirîn.

14. Birazı da sonrakilerdendir.

عَلَىٰ سُرُرࣲ مَّوۡضُونَةࣲ‏ ﴿15﴾

`alâ sürurim mevḍûneh.

15–16. Karşılıklı olarak mücevherlerle işlenmiş tahtlar üstüne oturup kurulmuşlardır.

مُّتَّكِـِٔينَ عَلَيۡهَا مُتَقَٰبِلِينَ ﴿16﴾

müttekiîne `aleyhâ müteḳâbilîn.

يَطُوفُ عَلَيۡهِمۡ وِلۡدَٰنࣱ مُّخَلَّدُونَ ﴿17﴾

yeṭûfü `aleyhim vildânüm müḫalledûn.

17–18. Çevrelerinde kaynaktan doldurulmuş testiler, ibrikler ve kadehlerle sonsuza dek hizmet sunacak gençler dolaşır.

بِأَكۡوَابࣲ وَأَبَارِيقَ وَكَأۡسࣲ مِّن مَّعِينࣲ‏ ﴿18﴾

biekvâbiv veebârîḳa veke'sim mim me`în.

لَّا يُصَدَّعُونَ عَنۡهَا وَلَا يُنزِفُونَ ﴿19﴾

lâ yüṣadde`ûne `anhâ velâ yünzifûn.

19. Bundan dolayı ne baş ağrısına tutulurlar ne de sarhoş olurlar.

وَفَٰكِهَةࣲ مِّمَّا يَتَخَيَّرُونَ ﴿20﴾

vefâkihetim mimmâ yeteḫayyerûn.

20. Beğendikleri meyvelerle,

وَلَحۡمِ طَيۡرࣲ مِّمَّا يَشۡتَهُونَ ﴿21﴾

velaḥmi ṭayrim mimmâ yeştehûn.

21. Ve canlarının çektiği kuş etleriyle.

وَحُورٌ عِينࣱ‏ ﴿22﴾

veḥûrun `în.

22. Güzel gözlü hûriler;

كَأَمۡثَٰلِ ٱللُّؤۡلُوِٕ ٱلۡمَكۡنُونِ ﴿23﴾

keemŝâli-llü'lüi-lmeknûn.

23. Saklı inciler misali.

جَزَآءَۢ بِمَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ ﴿24﴾

cezâem bimâ kânû ya`melûn.

24. Yaptıklarının karşılığı olarak.

لَا يَسۡمَعُونَ فِيهَا لَغۡوࣰ ا وَلَا تَأۡثِيمًا ﴿25﴾

lâ yesme`ûne fîhâ lagvev velâ te'ŝîmâ.

25. Orada ne boş bir söz işitirler ne de günaha sokacak bir şey.

إِلَّا قِيلࣰ ا سَلَٰمࣰ ا سَلَٰمࣰ ا ﴿26﴾

illâ ḳîlen selâmen selâmâ.

26. Sadece şu söz: “Size esenlikler, size mutluluklar!”

وَأَصۡحَٰبُ ٱلۡيَمِينِ مَآ أَصۡحَٰبُ ٱلۡيَمِينِ ﴿27﴾

veaṣḥâbü-lyemîni mâ aṣḥâbü-lyemîn.

27. Amel defteri sağından verilenler; ne mutlu o sağından verilenlere!

فِي سِدۡرࣲ مَّخۡضُودࣲ‏ ﴿28﴾

fî sidrim maḫḍûd.

28–29. Onlar dalbastı kiraz ve meyve yüklü muz ağaçları arasında;

وَطَلۡحࣲ مَّنضُودࣲ‏ ﴿29﴾

veṭalḥim menḍûd.

وَظِلࣲّ مَّمۡدُودࣲ‏ ﴿30﴾

veżillim memdûd.

30. Kesintisiz gölgeler altında;

وَمَآءࣲ مَّسۡكُوبࣲ‏ ﴿31﴾

vemâim meskûb.

31. Çağlayanların kenarında;

وَفَٰكِهَةࣲ كَثِيرَةࣲ‏ ﴿32﴾

vefâkihetin keŝîrah.

32–33. Bitip tükenmeyen ve yasaklanmayan bol meyveler arasında;

لَّا مَقۡطُوعَةࣲ وَلَا مَمۡنُوعَةࣲ‏ ﴿33﴾

lâ maḳṭû`ativ velâ memnû`ah.

وَفُرُشࣲ مَّرۡفُوعَةٍ ﴿34﴾

vefüruşim merfû`ah.

34. Kabartılmış döşekler üzerinde (olacaklar).

إِنَّآ أَنشَأۡنَٰهُنَّ إِنشَآءࣰ‏ ﴿35﴾

innâ enşe'nâhünne inşââ.

35. Şüphesiz biz onları (eşlerini) yepyeni bir yaratılışla yaratmışızdır.

فَجَعَلۡنَٰهُنَّ أَبۡكَارًا ﴿36﴾

fece`alnâhünne ebkârâ.

36–37. Onları bâkire, eşlerine sevgiyle bağlı ve yaşıt kılmışızdır.

عُرُبًا أَتۡرَابࣰ ا ﴿37﴾

`uruben etrâbâ.

لِّأَصۡحَٰبِ ٱلۡيَمِينِ ﴿38﴾

liaṣḥâbi-lyemîn.

38. Bütün bunlar, hakkın ve erdemin yanında olanlar içindir.

ثُلَّةࣱ مِّنَ ٱلۡأَوَّلِينَ ﴿39﴾

ŝülletüm mine-l'evvelîn.

39. Onların bir kısmı öncekilerdendir;

وَثُلَّةࣱ مِّنَ ٱلۡأٓخِرِينَ ﴿40﴾

veŝülletüm mine-l'âḫirîn.

40. Bir kısmı da sonrakilerdendir.

وَأَصۡحَٰبُ ٱلشِّمَالِ مَآ أَصۡحَٰبُ ٱلشِّمَالِ ﴿41﴾

veaṣḥâbü-şşimâli mâ aṣḥâbü-şşimâl.

41. Amel defteri solundan verilenler; ne bedbaht o solundan verilenler!

فِي سَمُومࣲ وَحَمِيمࣲ‏ ﴿42﴾

fî semûmiv veḥamîm.

42. İçlerine işleyen bir ateş ve kaynar su içindedirler.

وَظِلࣲّ مِّن يَحۡمُومࣲ‏ ﴿43﴾

veżillim miy yaḥmûm.

43–44. Serin ve rahatlatıcı olmayan, kapkara bir duman gölgesindedirler.

لَّا بَارِدࣲ وَلَا كَرِيمٍ ﴿44﴾

lâ bâridiv velâ kerîm.

إِنَّهُمۡ كَانُواْ قَبۡلَ ذَٰلِكَ مُتۡرَفِينَ ﴿45﴾

innehüm kânû ḳable ẕâlike mütrafîn.

45. Çünkü daha önce onlar hazlarına tutsak olmuşlardı.

وَكَانُواْ يُصِرُّونَ عَلَى ٱلۡحِنثِ ٱلۡعَظِيمِ ﴿46﴾

vekânû yüṣirrûne `ale-lḥinŝi-l`ażîm.

46. O büyük günah üzerinde ısrar ediyorlardı.

وَكَانُواْ يَقُولُونَ أَئِذَا مِتۡنَا وَكُنَّا تُرَابࣰ ا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَبۡعُوثُونَ ﴿47﴾

vekânû yeḳûlûne eiẕâ mitnâ vekünnâ türâbev ve`iżâmen einnâ lemeb`ûŝûn.

47. Şöyle diyorlardı: “Sahi biz, ölüp de toprak ve kemik yığını haline gelmişken yeniden mi diriltilecekmişiz?

أَوَءَابَآؤُنَا ٱلۡأَوَّلُونَ ﴿48﴾

eveâbâüne-l'evvelûn.

48. Üstelik gelip geçmiş atalarımız da mı?”

قُلۡ إِنَّ ٱلۡأَوَّلِينَ وَٱلۡأٓخِرِينَ ﴿49﴾

ḳul inne-l'evvelîne vel'âḫirîn.

49. De ki: “Hem öncekiler hem sonrakiler;

لَمَجۡمُوعُونَ إِلَىٰ مِيقَٰتِ يَوۡمࣲ مَّعۡلُومࣲ‏ ﴿50﴾

lemecmû`ûne ilâ mîḳâti yevmim ma`lûm.

50. Bilinen bir günün belirlenmiş bir vaktinde mutlaka bir araya getirilecekler!”

ثُمَّ إِنَّكُمۡ أَيُّهَا ٱلضَّآلُّونَ ٱلۡمُكَذِّبُونَ ﴿51﴾

ŝümme inneküm eyyühe-ḍḍâllûne-lmükeẕẕibûn.

51. Sonra siz ey yoldan sapmış inkârcılar!

لَأٓكِلُونَ مِن شَجَرࣲ مِّن زَقُّومࣲ‏ ﴿52﴾

leâkilûne min şecerim min zeḳḳûm.

52. Mutlaka zakkum ağacından yiyeceksiniz.

فَمَالِـُٔونَ مِنۡهَا ٱلۡبُطُونَ ﴿53﴾

femâliûne minhe-lbüṭûn.

53. Karınlarınızı onunla dolduracaksınız.

فَشَٰرِبُونَ عَلَيۡهِ مِنَ ٱلۡحَمِيمِ ﴿54﴾

feşâribûne `aleyhi mine-lḥamîm.

54. Üstüne de o kaynar sudan içeceksiniz.

فَشَٰرِبُونَ شُرۡبَ ٱلۡهِيمِ ﴿55﴾

feşâribûne şürbe-lhîm.

55. Hem de susamış develerin suya kanmaz içişleriyle.

هَٰذَا نُزُلُهُمۡ يَوۡمَ ٱلدِّينِ ﴿56﴾

hâẕâ nüzülühüm yevme-ddîn.

56. İşte hesap gününde onların ağırlanması böyle olacak!

نَحۡنُ خَلَقۡنَٰكُمۡ فَلَوۡلَا تُصَدِّقُونَ ﴿57﴾

naḥnü ḫalaḳnâküm felevlâ tüṣaddiḳûn.

57. Sizi biz yarattık; artık inansanıza!

أَفَرَءَيۡتُم مَّا تُمۡنُونَ ﴿58﴾

eferaeytüm mâ tümnûn.

58. Akıttığınız meniyi düşündünüz mü?

ءَأَنتُمۡ تَخۡلُقُونَهُۥٓ أَمۡ نَحۡنُ ٱلۡخَٰلِقُونَ ﴿59﴾

eentüm taḫlüḳûnehû em naḥnü-lḫâliḳûn.

59. Onu siz mi yaratıyorsunuz yoksa biz miyiz yaratan?

نَحۡنُ قَدَّرۡنَا بَيۡنَكُمُ ٱلۡمَوۡتَ وَمَا نَحۡنُ بِمَسۡبُوقِينَ ﴿60﴾

naḥnü ḳaddernâ beynekümü-lmevte vemâ naḥnü bimesbûḳîn.

60–61. Aranızda ölümü biz takdir ettik; sizi benzerlerinizle değiştirmemiz ve bilemeyeceğiniz bir şekilde sizi yeniden var etmemiz hususunda bizim önümüze asla geçilemez.

عَلَىٰٓ أَن نُّبَدِّلَ أَمۡثَٰلَكُمۡ وَنُنشِئَكُمۡ فِي مَا لَا تَعۡلَمُونَ ﴿61﴾

`alâ en nübeddile emŝâleküm venünşieküm fî mâ lâ ta`lemûn.

وَلَقَدۡ عَلِمۡتُمُ ٱلنَّشۡأَةَ ٱلۡأُولَىٰ فَلَوۡلَا تَذَكَّرُونَ ﴿62﴾

veleḳad `alimtümü-nneş'ete-l'ûlâ felevlâ teẕekkerûn.

62. Hiç kuşkusuz ilk yaratılışınızı biliyorsunuz; düşünüp ibret alsanıza!

أَفَرَءَيۡتُم مَّا تَحۡرُثُونَ ﴿63﴾

eferaeytüm mâ taḥruŝûn.

63. Ektiğiniz tohumu düşündünüz mü?

ءَأَنتُمۡ تَزۡرَعُونَهُۥٓ أَمۡ نَحۡنُ ٱلزَّٰرِعُونَ ﴿64﴾

eentüm tezra`ûnehû em naḥnü-zzâri`ûn.

64. Onu siz mi bitiriyorsunuz yoksa biz miyiz bitiren?

لَوۡ نَشَآءُ لَجَعَلۡنَٰهُ حُطَٰمࣰ ا فَظَلۡتُمۡ تَفَكَّهُونَ ﴿65﴾

lev neşâü lece`alnâhü ḥuṭâmen feżaltüm tefekkehûn.

65. Dileseydik onu kuru bir çöpe çevirirdik de şaşırır kalırdınız:

إِنَّا لَمُغۡرَمُونَ ﴿66﴾

innâ lemugramûn.

66. “Doğrusu çok zarara uğradık!

بَلۡ نَحۡنُ مَحۡرُومُونَ ﴿67﴾

bel naḥnü maḥrûmûn.

67. Daha doğrusu büsbütün mahrum kaldık” (derdiniz).

أَفَرَءَيۡتُمُ ٱلۡمَآءَ ٱلَّذِي تَشۡرَبُونَ ﴿68﴾

eferaeytümü-lmâe-lleẕî teşrabûn.

68. İçtiğiniz suyu düşündünüz mü?

ءَأَنتُمۡ أَنزَلۡتُمُوهُ مِنَ ٱلۡمُزۡنِ أَمۡ نَحۡنُ ٱلۡمُنزِلُونَ ﴿69﴾

eentüm enzeltümûhü mine-lmüzni em naḥnü-lmünzilûn.

69. Onu buluttan siz mi indirdiniz yoksa biz miyiz indiren?

لَوۡ نَشَآءُ جَعَلۡنَٰهُ أُجَاجࣰ ا فَلَوۡلَا تَشۡكُرُونَ ﴿70﴾

lev neşâü ce`alnâhü ücâcen felevlâ teşkürûn.

70. Dileseydik onu tuzlu yapardık. O halde şükretmeli değil misiniz?

أَفَرَءَيۡتُمُ ٱلنَّارَ ٱلَّتِي تُورُونَ ﴿71﴾

eferaeytümü-nnâra-lletî tûrûn.

71. Tutuşturmakta olduğunuz ateşi düşündünüz mü?

ءَأَنتُمۡ أَنشَأۡتُمۡ شَجَرَتَهَآ أَمۡ نَحۡنُ ٱلۡمُنشِـُٔونَ ﴿72﴾

eentüm enşe'tüm şeceratehâ em naḥnü-lmünşiûn.

72. Onun ağacını siz mi yarattınız yoksa yaratan biz miyiz?

نَحۡنُ جَعَلۡنَٰهَا تَذۡكِرَةࣰ وَمَتَٰعࣰ ا لِّلۡمُقۡوِينَ ﴿73﴾

naḥnü ce`alnâhâ teẕkiratev vemetâ`al lilmuḳvîn.

73. Biz onu çöl yolcularına ve açlık çekenlere bir işaret ve nimet kıldık.

فَسَبِّحۡ بِٱسۡمِ رَبِّكَ ٱلۡعَظِيمِ ﴿74﴾

fesebbiḥ bismi rabbike-l`ażîm.

74. Öyleyse ulu rabbinin ismini tesbih et.

۞فَلَآ أُقۡسِمُ بِمَوَٰقِعِ ٱلنُّجُومِ ﴿75﴾

felâ uḳsimü bimevâḳi`i-nnücûm.

75. Bakın! Yıldızların yerlerine yemin ederim,

وَإِنَّهُۥ لَقَسَمࣱ لَّوۡ تَعۡلَمُونَ عَظِيمٌ ﴿76﴾

veinnehû leḳasemül lev ta`lemûne `ażîm.

76. Ki bilseniz, bu gerçekten pek büyük bir yemindir.

إِنَّهُۥ لَقُرۡءَانࣱ كَرِيمࣱ‏ ﴿77﴾

innehû leḳur'ânün kerîm.

77. Kuşkusuz o, değeri çok yüce Kur’an’dır.

فِي كِتَٰبࣲ مَّكۡنُونࣲ‏ ﴿78﴾

fî kitâbim meknûn.

78. (Aslı) korunmuş bir kitaptadır.

لَّا يَمَسُّهُۥٓ إِلَّا ٱلۡمُطَهَّرُونَ ﴿79﴾

lâ yemessühû ille-lmüṭahherûn.

79. Ona ancak tertemiz olanlar (melekler) dokunabilir.

تَنزِيلࣱ مِّن رَّبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ﴿80﴾

tenzîlüm mir rabbi-l`âlemîn.

80. O, âlemlerin rabbinden indirilmiştir.

أَفَبِهَٰذَا ٱلۡحَدِيثِ أَنتُم مُّدۡهِنُونَ ﴿81﴾

efebihâẕe-lḥadîŝi entüm müdhinûn.

81. Şimdi siz bu sözü mü küçümsüyorsunuz?

وَتَجۡعَلُونَ رِزۡقَكُمۡ أَنَّكُمۡ تُكَذِّبُونَ ﴿82﴾

vetec`alûne rizḳaküm enneküm tükeẕẕibûn.

82. Size verilen rızka yalanlamayla mı karşılık veriyorsunuz?

فَلَوۡلَآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلۡحُلۡقُومَ ﴿83﴾

felevlâ iẕâ belegati-lḥulḳûm.

83. Ama can boğaza gelip dayandığında;

وَأَنتُمۡ حِينَئِذࣲ تَنظُرُونَ ﴿84﴾

veentüm ḥîneiẕin tenżurûn.

84. İşte o zaman siz (çaresiz) bakar durursunuz.

وَنَحۡنُ أَقۡرَبُ إِلَيۡهِ مِنكُمۡ وَلَٰكِن لَّا تُبۡصِرُونَ ﴿85﴾

venaḥnü aḳrabü ileyhi minküm velâkil lâ tübṣirûn.

85. Biz ona sizden yakınız, fakat göremezsiniz.

فَلَوۡلَآ إِن كُنتُمۡ غَيۡرَ مَدِينِينَ ﴿86﴾

felevlâ in küntüm gayra medînîn.

86. Madem ki kimsenin hâkimiyeti altında değilmişsiniz;

تَرۡجِعُونَهَآ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ ﴿87﴾

terci`ûnehâ in küntüm ṣâdiḳîn.

87. Haydi onu (hayatı) geri döndürün, sözünüzde doğruysanız!

فَأَمَّآ إِن كَانَ مِنَ ٱلۡمُقَرَّبِينَ ﴿88﴾

feemmâ in kâne mine-lmüḳarrabîn.

88. Şayet o, Allah’a yakın olanlardan ise;

فَرَوۡحࣱ وَرَيۡحَانࣱ وَجَنَّتُ نَعِيمࣲ‏ ﴿89﴾

feravḥuv verayḥânüv vecennâtü ne`îm.

89. Ona huzur, güzel nasip ve nimetlerle dolu cennet vardır.

وَأَمَّآ إِن كَانَ مِنۡ أَصۡحَٰبِ ٱلۡيَمِينِ ﴿90﴾

veemmâ in kâne min aṣḥâbi-lyemîn.

90–91. Eğer amel defteri sağından verilenlerden ise, (ona şöyle denir:) “Selâm sana ey hakkın ve erdemin yanında olmuş kişi!”

فَسَلَٰمࣱ لَّكَ مِنۡ أَصۡحَٰبِ ٱلۡيَمِينِ ﴿91﴾

feselâmül leke min aṣḥâbi-lyemîn.

وَأَمَّآ إِن كَانَ مِنَ ٱلۡمُكَذِّبِينَ ٱلضَّآلِّينَ ﴿92﴾

veemmâ in kâne mine-lmükeẕẕibîne-ḍḍâllîn.

92. Ama yoldan sapmış inkârcılardan ise;

فَنُزُلࣱ مِّنۡ حَمِيمࣲ‏ ﴿93﴾

fenüzülüm min ḥamîm.

93–94. Onu da kaynar sudan bir ziyafet ve atılacağı cehennem ateşi beklemektedir!

وَتَصۡلِيَةُ جَحِيمٍ ﴿94﴾

vetaṣliyetü ceḥîm.

إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ حَقُّ ٱلۡيَقِينِ ﴿95﴾

inne hâẕâ lehüve ḥaḳḳu-lyeḳîn.

95. Şüphesiz bu kesin gerçeğin ta kendisidir.

فَسَبِّحۡ بِٱسۡمِ رَبِّكَ ٱلۡعَظِيمِ ﴿96﴾

fesebbiḥ bismi rabbike-l`ażîm.

96. Öyleyse ulu rabbinin ismini tesbih et.